bijzondere zaterdag

Eigenlijk is het een gewone zaterdag. Een beetje uitslapen, maar niet teveel. Dat is zonde van je tijd, is mijn motto. Eerst even koffie, ontbijt. Een wandeling met de hond. Toch nog even achter de laptop. Niemand mist me echt, want iedereen is bezig met zijn zaterdagdingetjes. De post. De hond slaat aan, want die heeft het niet zo op postbodes. Ik hoor eerst een zachte plof. Dan lijkt het wel of er iets groters door de brievenbus gedaan wordt. Mijn nieuwsgierigheid is gewekt. Ik loop de trap af, richting de brievenbus. Er steekt een doos uit. “Goh, wie zou er wat besteld hebben?” Ik kijk op de doos en zie mijn naam staan. Bloompost. Het wordt steeds gekker.

In de kamer staat mijn lief, hij heeft net nog een kopje koffie gemaakt. Hij ziet mijn verbaasde blik en ook zijn oog valt op de doos.
“O,” vraagt hij, “wat is dat?”
“Ik heb geen idee, maar mijn naam staat erop.”
Ik loop naar de keuken om een mesje te pakken waarmee ik het plakkertje kan lossnijden. Ik ben heel nieuwsgierig. Die nieuwsgierigheid slaat snel om in verrassing. Dít had ik niet verwacht! Ik lees het kaartje, geschreven door John Muller en auteur van ‘De Ontzorgde Samenleving’, en voel een brok in mijn keel ontstaan. Jeetje, wat ben ik dankbaar! Nu, een paar uur later, ben ik nog steeds ontroerd.
#tekstredactie

Reageer op dit artikel

2 Reacties op "bijzondere zaterdag"

geef een reactie

Sorteren op:   nieuwste | oudste | meest gestemd
Jessie
Gast

Wiehaa, tof zeg! Lekker gevoel dus elke keer dat je naar de bloemen kijkt! Fijn weekend, groeten Jessie

wpDiscuz